Waarom heeft de ene persoon succes en de andere niet? In vrijwel alle onderzoeken die gedaan zijn naar kenmerken van succesvolle mensen, komt naar voren dat er twee zaken bepalend zijn voor succes (R. Baumeister; Wilskracht). Dit zijn intelligentie en wilskracht.

Ingrediënten voor succes

Succesvol zijn, wordt in de onderzoeken niet alleen omschreven als de positie die iemand heeft verworven in de maatschappij. Succesvol zijn heeft een breder perspectief. Baumeister kijkt ook naar de gezondheid van mensen en de kwaliteit van de relaties van mensen. Er wordt gesteld dat intelligentie gedeeltelijk te ontwikkelen valt maar vooral aangeboren is. Overigens is intelligentie meeromvattend dan alleen cognitieve intelligentie. Er kan bijvoorbeeld ook sprake zijn van creatieve of motorische intelligentie.

Wilskracht wordt omschreven als het vermogen om te kiezen voor datgene wat je op de lange termijn het meeste oplevert. En dit is lang niet altijd datgene wat nu het prettigste voelt. De kunst is om gedisciplineerd te zijn en niet te gaan voor een directe bevrediging van een behoefte. Denk hierbij aan studeren in plaats van televisie kijken. Of tot tien tellen in plaats van je baas uitschelden of gezond te eten in plaats van een zak chips open te trekken. Wilskracht is de factor die het best te beïnvloeden (en dus te ontwikkelen) is. Wilskracht is te vergelijken met ‘een spier’ die sterker gemaakt kan worden (trainen). Daarnaast is het bekend dat controle (iemand die je met je meekijkt en/of je helpt) een factor is die een positieve invloed heeft op de discipline en de structuur die je creëert (vaste patronen).

Zelfcontrole: marshmallow experiment

Onderzoek naar zelfcontrole start met een experiment van Walter Mischel in 1970. In dit experiment laat hij jonge kinderen alleen in een ruimte zitten met één marshmellow. De onderzoeker zegt tegen het kind dat als het van de snoep kan afblijven, ze als beloning over 10 minuten een tweede krijgt. Sommige kinderen zijn in staat om hun behoefte (het opeten van de marshmellow) uit te stellen en andere niet.

Een aantal jaar later komt Baumeister toevallig in aanraking met de kinderen die destijds meededen aan het experiment van Mischel. Baumeister vroeg zich af wat er van deze kinderen terecht was gekomen. De kinderen bleken behoorlijk te verschillen. De kinderen die destijds voldoende zelfcontrole hadden om de marshmellow te laten staan, waren gemiddeld genomen gezonder, hadden stabielere relaties en een betere positie in de maatschappij.