Dag 2 - Internationaal Anorexia Project "Brighter Side of Exercise

25 Sep

Dag 2
Geschreven door: Neeke Smit 

Onze tweede programmadag in Pula begon weer met een heerlijk ontbijt inclusief zonnetje. Het leuke aan de gezamenlijke eetmomenten, zijn de gesprekken die op tafel komen. Zowel discussies als interesses naar elkaars mening komen voorbij. Allemaal wel omtrent 1 onderwerp, eetstoornissen en hoe hiermee om te gaan als (fitness) professional. Op deze manier leren we ontzettend veel van elkaar. Iets wat we tijdens de lezingen bij dit congres soms nog wel misten.
 
De ochtend begon met 4 verschillende lezingen. De eerste ging over de invloed van de sociale omgeving op het herstel in een eetstoornis. Vooral dat de omgeving zowel een positieve als een negatieve invloed kan hebben op de persoon met een eetstoornis. Denk aan de identiteit die iemand zichzelf geeft en het ergens bij willen horen.  Dit kan negatief uitwerken als iemand bijvoorbeeld een balletdanseres is die graag net zo dun, of dunner, wil zijn dan haar mede-danseressen. Maar in een support group kan die sociale identiteit ook zijn positieve uitwerking hebben. Bijvoorbeeld omdat men zich begrepen voelt door elkaar. Een andere eye-opener was dat vooral het beeld wat wij hebben van eetstoornissen kan leiden tot een stigmatisering van de ziekte. Het is moeilijker voor de persoon met een eetstoornis om hulp te vragen, omdat ze al denken niet begrepen te worden. En vaak wordt dit alleen maar bevestigd. Vooral begrip tonen kan al een groot positief effect hebben. Na deze interessante lezing werd er nog informatie verstrekt door BODY WHYS, een bedrijf uit Ierland en door vertegenwoordigers uit Duitsland en Estland over hun werkwijze bij mensen met een eetstoornis.  
 
In het begin van de middag kregen we nog een presentatie van Slovenië en Griekenland over het toepassen van beweging in het herstel. Wat hierin vooral terugkwam is dat het belangrijk is om te focussen op gezondheid en niet op getallen, niet op gewicht. Sporten moet leuk zijn en kan je uit een sociaal isolement halen. Iets wat ’s ochtends in de workshops voorbij kwam, wat ontzettend belangrijk is. Daarbij werd ook de kracht van het multidisciplinaire samenwerken tussen artsen, therapeuten, trainers en diëtsten voorbij. Een eetstoornis moet je niet alleen willen bestrijden, dit moet je doen als team. Met als hoofdpersoon, de persoon met de eetstoornis zelf. Want je behandeld niet een ziekte, je behandeld een persoon.
 
Toch was er iets wat nog sterk miste in het congres. Hoe passen we deze kennis toe in de praktijk, en vooral wat vinden mensen met een eetstoornis (of die genezen zijn) hier zelf van? Gelukkig werden onze wensen verhoord en kwamen ’s middags 4 dames (waaronder Nelleke, Loes en Yvette) aan het woord. Na het doen van hun eigen verhaal werden er veel vragen gesteld vanuit het publiek. Dit was een zeer leerzame middag voor iedereen die aanwezig was bij deze bijeenkomst. Niet alleen kijken vanuit de behandelaar of instructeur, maar ook vanuit de persoon die expert is door ervaring.
 
Na het afronden van deze bijeenkomsten kwamen er veel positieve reacties op deze informatieve lezing.  Tijdens het nautische avondeten (met bedienden in zeemansoutfits en vooral erg veel vis op het menu) was er nog alle tijd om na te praten en na te genieten.



 

Door Niels | 25-09-2017


Meer lezen over: